Η aspida της Ευρώπης

Γράφει η Λία Ρογγανάκη

04 Rogganaki Lia Θυμάμαι στο καφενείο του χωριού του παππού μου, στον Άβαντα της Αλεξανδρούπολης, ποτέ δεν πλήρωσε φαντάρος. Όλοι σεβόντουσαν τις ένοπλες δυνάμεις, φαντάρους, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, λιμενικούς. Οι εικόνες των κατοίκων να τους χαιρετούν, να τους μιλάνε, να τους κερνάνε, να τους επευφημούν ήταν πολύ οικείες. Αυτοί οι άνθρωποι άλλωστε, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός, με ένα βαρύ χρέος και πράγματι μας κάνουν υπερήφανους.

 Η ιστορία μας, έχει αποδείξει πως στις κρίσιμες στιγμές είμαστε μόνοι. Τα όπλα μας είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και το εθνικό μας φρόνημα που το κρατάμε υψηλό, τόσο στον Έβρο, όσο και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

You may also like...